متن کامل نامه غنی بلوریان به حزب کمونیست شوروی :
رهبری حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی
رفقای گرامی!
همانگونه که آشکار است اینک رزمندگان طبقه کارگر و زحمتکشان ایران در شرایطی از زندگی و مبارزه قرار دارند که کشور بلادیده ما در دورانی از رنج و خون گرفتار آمده است و در سیاه چالهای کشور ما عده بیشماری از مبارزان و انقلابیون از فرزندان همه خلقهای ایران به بند کشیده شده اند و هر روز آشکار و نهان گروه گروه بشیوه های گوناگون آنها را از میان می برند و نابود می سازند. افزون بر این جنگ وحشتناک امپریالیسم ساخته، که حاکمیت جمهوری اسلامی با لجاجت در تداوم آن می کوشد، نه تنها نسل جوان کشور ما را در جبهه های بی بازگشت قربانی می کند بلکه هستی کشور ما را بر باد داده و می دهد. متأسفانه در چنین شرایطی وحشتناک، نیروهای چپ انقلابی و مترقی ایران به تفرقه و تشتت کم سابقه ای دچار گردیده است. گرچه باید به این مطلب نیز اشاره کنم که پتانسیل نیرومندی از شور انقلابی در میان خلقهای میهن ما وجود دارد که در فردای انقلاب ایران می تواند رسالتی بسی مهم و تاریخی داشته باشد.
در چنین اوضاع و احوالی حزب توده ایران بمثابه قدیمی ترین سازمان چپ ایران با عملکردهای نادرست خود موجب بحران عمیق درون حزب گردیده است. متأسفانه بجز این، آلودگیهای سیاسی اینک رهبری حزب را فرا گرفته است که این آلودگیها بوسیله عناصری از سکانداران کنونی حزب پرده پوشی شده و حتی از دید هیأت سیاسی مخفی نگاه داشته شده است. در حالیکه بحکم وظیفه حزبیب می بایستی سریعاً آنرا در هیأت سیاسی مطرح می کردند تا راه چاره ای برای آن اندیشیده شود. ولی اینان نه تنها بوظیفه حزبی و تشکیلاتی خود عمل نکرده اند بلکه بمصالح احزاب برادر که در این راستا آنها هم آسیب می بینند کمترین توجهی مبذول نداشته اند و بوظیفه انترناسیونالیستی خود عمل نکرده اند.
هنگامی این حقایق برای من روشن شد و اهمیت جدی پیدا کرد که در تاریخ 25 اردیبهشت سال 1366 یک عضو کمیته مرکزی حزب توده ایران بنام رفیق انور (حمید احمدی سرهنگ سابق نیروی دریایی ایران و عضو باسابقه سازمان مخفی نظامی حزب) در جلسة هیأت سیاسی برای توضیح نظرات انتقادی و پی گیری اعتراضات دو سال و نیمه خود به اصرار به جلسه هیأت سیاسی فرا خوانده شد و پرده از روی مسائل جدی تشکیلاتی داخل و موارد جدی امنیتی مهم برداشت و آنرا افشا نمود. مسائلی که دبیر اول حزب رفیق خاوری و دبیر دوم حزب رفیق صفری و در مواردی رفیق فروغیان عضو هیأت سیاسی آنرا مخفی نگاه داشته بودند، اسناد و مدارک ارائه شده در این زمینه انکارناپذیر است.
یکی از انتقادات و اعتراضات نامبرده که خود مدتی تحت مسئولیت مستقیم دبیر اول حزب رفیق خاوری در عرصه تشکیلات داخل کار می کرده به شیوه سازماندهی و برقراری ارتباط با تشکیلات داخل از طریق قاچاقچیان مواد مخدر و ضد انقلاب افغانی که از پیش عمل می شد و اجرا می گردید اعتراض داشت و بهمین علت هم او را از آن مسئولیت برکنار کردند و شیوه عمل خود را باز هم ادامه دادند که تا بآنروز هم این شیوه خطرناک عمل می کند. [یک جمله در این نامه به خاطر مصلحت امنیتی که احتمالاً هنوز می تواند در داخل کشور عمل کند، حذف شده است].
بنابراین بحکم وظیفه حزبی و عقیدتی برای برون رفت از این وضع خطرناک که در گذشته چندین بار به حزب ضربه وارد شده و باعث اعدامها و زندانی کردنها و شکنجه ها و در بدریها شده است طرحی پیشنهاد نمودم که اجرای آن طرح می توانست مانع گسستن هر چه بیشتر اعضاء و کادرهای حزبی از حزب گردد و همچنین موجب بازگرداندن آنهایی که بر اثر استبداد تشکیلاتی موجود و عدم برخورد انقلابی با گذشته و خط های جدی و نبود خِرد جمعی از حزب انفصال کرده اند، گردد. ولی متأسفانه با مقاومت دو جناح اپورتونیست راست و اپورتونیست «چپ» که مدتها در درون هیأت سیاسی در چارچوب منازعات قدرت طلبانه علیه هم موضع گرفته بودند، ولی اینک در برابر طرح ارائه شده با یکدیگر همداستان و متحد شده اند تا بامروز از اجرای آن جلوگیری بعمل آورده اند. به باور من اجرای آن طرح پیشنهادی که نخست به برکناری دبیر دوم حزب، رفیق صفری منجر می گردید ولی از آن سبب تحولات درون حزبی چه از نظر سیاسی و چه از نظر تشکیلاتی می شد می توانست بسیار مؤثر واقع گردد. اما اگر کار بهمین روال ادامه پیدا کند چگونه می توان شریک همه این عملکردهای ضدحزبی و ناسالم بود و ساکت نشست و از چنین روندی دنباله روی نمود؟ در این برهه از زمان توجه جدی احزاب برادر بحکم وظیفه انترناسیونالیستی امری است خطیر و جدی و اهمیت ویژه تاریخی خواهد داشت.
پراگ، غنی بلوریان، عضو هیأت سیاسی حزب توده ایران
امضاء
رونوشت به: حزب سوسیالیست متحده آلمان (روابط بین المللی بخش خاورمیانه)
حزب کمونیست چکسلواکی (روابط بین الملل - بخش خاورمیانه)
رهبری حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی
رفقای گرامی!
همانگونه که آشکار است اینک رزمندگان طبقه کارگر و زحمتکشان ایران در شرایطی از زندگی و مبارزه قرار دارند که کشور بلادیده ما در دورانی از رنج و خون گرفتار آمده است و در سیاه چالهای کشور ما عده بیشماری از مبارزان و انقلابیون از فرزندان همه خلقهای ایران به بند کشیده شده اند و هر روز آشکار و نهان گروه گروه بشیوه های گوناگون آنها را از میان می برند و نابود می سازند. افزون بر این جنگ وحشتناک امپریالیسم ساخته، که حاکمیت جمهوری اسلامی با لجاجت در تداوم آن می کوشد، نه تنها نسل جوان کشور ما را در جبهه های بی بازگشت قربانی می کند بلکه هستی کشور ما را بر باد داده و می دهد. متأسفانه در چنین شرایطی وحشتناک، نیروهای چپ انقلابی و مترقی ایران به تفرقه و تشتت کم سابقه ای دچار گردیده است. گرچه باید به این مطلب نیز اشاره کنم که پتانسیل نیرومندی از شور انقلابی در میان خلقهای میهن ما وجود دارد که در فردای انقلاب ایران می تواند رسالتی بسی مهم و تاریخی داشته باشد.
در چنین اوضاع و احوالی حزب توده ایران بمثابه قدیمی ترین سازمان چپ ایران با عملکردهای نادرست خود موجب بحران عمیق درون حزب گردیده است. متأسفانه بجز این، آلودگیهای سیاسی اینک رهبری حزب را فرا گرفته است که این آلودگیها بوسیله عناصری از سکانداران کنونی حزب پرده پوشی شده و حتی از دید هیأت سیاسی مخفی نگاه داشته شده است. در حالیکه بحکم وظیفه حزبیب می بایستی سریعاً آنرا در هیأت سیاسی مطرح می کردند تا راه چاره ای برای آن اندیشیده شود. ولی اینان نه تنها بوظیفه حزبی و تشکیلاتی خود عمل نکرده اند بلکه بمصالح احزاب برادر که در این راستا آنها هم آسیب می بینند کمترین توجهی مبذول نداشته اند و بوظیفه انترناسیونالیستی خود عمل نکرده اند.
هنگامی این حقایق برای من روشن شد و اهمیت جدی پیدا کرد که در تاریخ 25 اردیبهشت سال 1366 یک عضو کمیته مرکزی حزب توده ایران بنام رفیق انور (حمید احمدی سرهنگ سابق نیروی دریایی ایران و عضو باسابقه سازمان مخفی نظامی حزب) در جلسة هیأت سیاسی برای توضیح نظرات انتقادی و پی گیری اعتراضات دو سال و نیمه خود به اصرار به جلسه هیأت سیاسی فرا خوانده شد و پرده از روی مسائل جدی تشکیلاتی داخل و موارد جدی امنیتی مهم برداشت و آنرا افشا نمود. مسائلی که دبیر اول حزب رفیق خاوری و دبیر دوم حزب رفیق صفری و در مواردی رفیق فروغیان عضو هیأت سیاسی آنرا مخفی نگاه داشته بودند، اسناد و مدارک ارائه شده در این زمینه انکارناپذیر است.
یکی از انتقادات و اعتراضات نامبرده که خود مدتی تحت مسئولیت مستقیم دبیر اول حزب رفیق خاوری در عرصه تشکیلات داخل کار می کرده به شیوه سازماندهی و برقراری ارتباط با تشکیلات داخل از طریق قاچاقچیان مواد مخدر و ضد انقلاب افغانی که از پیش عمل می شد و اجرا می گردید اعتراض داشت و بهمین علت هم او را از آن مسئولیت برکنار کردند و شیوه عمل خود را باز هم ادامه دادند که تا بآنروز هم این شیوه خطرناک عمل می کند. [یک جمله در این نامه به خاطر مصلحت امنیتی که احتمالاً هنوز می تواند در داخل کشور عمل کند، حذف شده است].
بنابراین بحکم وظیفه حزبی و عقیدتی برای برون رفت از این وضع خطرناک که در گذشته چندین بار به حزب ضربه وارد شده و باعث اعدامها و زندانی کردنها و شکنجه ها و در بدریها شده است طرحی پیشنهاد نمودم که اجرای آن طرح می توانست مانع گسستن هر چه بیشتر اعضاء و کادرهای حزبی از حزب گردد و همچنین موجب بازگرداندن آنهایی که بر اثر استبداد تشکیلاتی موجود و عدم برخورد انقلابی با گذشته و خط های جدی و نبود خِرد جمعی از حزب انفصال کرده اند، گردد. ولی متأسفانه با مقاومت دو جناح اپورتونیست راست و اپورتونیست «چپ» که مدتها در درون هیأت سیاسی در چارچوب منازعات قدرت طلبانه علیه هم موضع گرفته بودند، ولی اینک در برابر طرح ارائه شده با یکدیگر همداستان و متحد شده اند تا بامروز از اجرای آن جلوگیری بعمل آورده اند. به باور من اجرای آن طرح پیشنهادی که نخست به برکناری دبیر دوم حزب، رفیق صفری منجر می گردید ولی از آن سبب تحولات درون حزبی چه از نظر سیاسی و چه از نظر تشکیلاتی می شد می توانست بسیار مؤثر واقع گردد. اما اگر کار بهمین روال ادامه پیدا کند چگونه می توان شریک همه این عملکردهای ضدحزبی و ناسالم بود و ساکت نشست و از چنین روندی دنباله روی نمود؟ در این برهه از زمان توجه جدی احزاب برادر بحکم وظیفه انترناسیونالیستی امری است خطیر و جدی و اهمیت ویژه تاریخی خواهد داشت.
پراگ، غنی بلوریان، عضو هیأت سیاسی حزب توده ایران
امضاء
رونوشت به: حزب سوسیالیست متحده آلمان (روابط بین المللی بخش خاورمیانه)
حزب کمونیست چکسلواکی (روابط بین الملل - بخش خاورمیانه)
شناخت تاریخ و فرهنگ ایران از میان زیست گفتارها